หวัดดี ฉัน
ทานาชิเนะ ไอโกะ เด็กสาวม.ปลายธรรมดาๆ แต่ไม่ธรรมดา ( อ่ะ งง ละสิ งง งง แหะๆ ฉันเองก็งง )
อ่ะนะ ฉันน่ะ เป็น 1 ใน 3 ไอดอล เกิลล์ ของ โรงเรียนมัธยมนันเซ มัธยมอันดับ 1 ของจังหวัดเชียวนะ คงเป็นเพราะหน้าตาที่แสนจะน่ารักของฉันนั่นแหละนะ (ขอโฆษณาตัวเองนิดนึงนะ ก็ฉันน่ารักจริงๆนี่นา อ๊ายยยย
) อ่ะๆๆ ถึงฉันจะเป็นไอดอล เกิลล์ แต่ชีวิตที่ผ่านๆมาของฉันก็ไม่ได้มีอะไรน่าตื่นเต้นอย่างที่คุณคิดอยู่หรอกน๊า ถึงแม้คนที่ไม่รู้จักฉันจริงๆจะชอบมองว่าฉันสวยแล้วหยิ่งน่ะ ที่จริงมันไม่ใช่น๊า
ฉันเองก็ใช้ชีวิตตามประสาวัยรุ่นปกติทั่วไปนั่นแหละ จนกระทั่งเมื่อวานนี้เอง ที่ชีวิตของสาวน้อยน่ารักๆอย่างฉัน(อย่าหมั่นไส้ฉันนะ ฉันเป็นนางเอกนะ นางเอก
) จะไม่มีทางเหมือนเดิมอีกต่อไป เพราะอะไรนะเหรอ ก็แม่นะสิ จู่ๆก็โพล่งขึ้นมาท่ามกลางบรรยากาศยามเช้าที่แสนจะสดใส (มันเริ่มมืดมนก็ตอนที่แม่เริ่มพูดอะไรบางอย่างกับฉันนี่แหละ แง๊ๆ)
ถ้าหูฉันไม่เพี้ยนรู้สึกว่าฉันจะได้ยินแม่บอกว่า พรุ่งนี้ คุณว่าที่สามีของฉัน จะกลับมาจากอังกฤษ แม่พูดพร้อมส่งยิ้มหวานให้ฉัน .... อืมม ว่าที่สามี ฉันพยักหน้ารับ ตักข้าวต้มใส่ปาก "..... ห๊า ว่าไงนะ ว่าที่สามี" ฉันแหกปากลั่นก่อนจะสำลักข้าวต้ม แสบจมูกไปหมดเลย (ป่าวซกมกนะ แค่ตกใจย่ะ)
หัวสมองฉันเหมือนจะหยุดสั่งงานไปชั่วขณะ ตาเหลือกจนแถบจะทะลักออกมานอกเบ้า อ้าปากเหว๋อ (ใครนึกภาพไม่ออก ลองนึกภาพปลาทองหัววุ้น นั่นหละ สภาพล่ะ) ว่าที่สามี ให้ตายสิ ฉันไปมีว่าที่สามีตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ฉันเพิ่งจะ 17 เองนะ นี่มันอารายก๊านนนน!!! ถึงฉันจะโตพอที่จะรู้เรื่องความรักระหว่างชาย-หญิงแล้ว แต่ชั้นก็ยังไม่เคยมีความรักเลยนะ แว๊ก!!!!!!
ฉันไม่ยอมหรอก ไม่ยอมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไอโกะคนนี้ไม่ยอมเด็ดขาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ไอ้คนแต่งบ้า แกไปเอาพลอตเรื่องมาจากไหนนนนกันว้อยยยย นี่มันสมัยไหนแล้วว มันหมดยุคคลุมถุงชนแล้วน๊า แว๊กๆๆๆๆๆๆๆ จะมาทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้นะ ฉันเป็นนางเอกน๊า (แหะๆ ช่วยไม่ได้นะไอโกะ ทนๆเหอะ เดี๋ยวเจ๊ก็เขียนให้รักกันเองอ่ะน่า ยอมๆเจ๊หน่อย นะๆๆ
)
